QHT sədri Ramil Əliyev yaxınlarda vaxtsız vəfat edən Azərbaycan Sağlamlıq və Termal Turizmə Dəstək Assosiasiyasının İdarə Heyətinin sədri Ruslan Quliyevlə bağlı sosial şəbəkə hesabında emosional paylaşım edib. Ramil Əliyev mərhum həmkarının itkisindən sarsıldığını bildirərək, onunla bağlı təəssüratlarını və xatirələrini bölüşərək, Ruslan müəllimin əziz xatirəsinə şeir həsr edib.
Korrekt.az həmin paylaşımı təqdim edir :
” Uca Zirvəm Ruslan Quliyevin Əziz Xatirəsinə
Ruslan Quliyev çox dəyərli dost, yüksək mənəviyyata malik insan və əsl vətənpərvər Azərbaycan övladı idi. O, bütün ömrünü Azərbaycanın həqiqətlərinin dünyaya çatdırılmasına, ölkəmizin turizm potensialının tanıdılmasına və Vətənimizin təbliğinə həsr etmişdi.
Ruslanla tanışlığımız 2020-ci ilin iyul ayında, Tovuz hadisələri zamanı baş tutdu. Həmin günlərdə əsgərlərimizə qurban payı aparılması ilə bağlı keçirilən tədbirdə iştirak edirdik. Mərhum dostumla məni,dəyərli ziyalımız Rauf Zeyni tanış etdi. Elə həmin gündən münasibətlərimiz vətən sevgisi üzərində quruldu və zaman keçdikcə dostluğumuz qardaşlığa çevrildi.
Bir neçə gün sonra Vətən müharibəsi başladı. O ağır və şərəfli günlərdə də daim əlaqə saxlayır, ölkəmiz və ordumuz haqqında danışırdıq. Qələbədən sonra isə münasibətlərimiz daha da möhkəmləndi. Bizi birləşdirən ən böyük dəyər Vətənə olan sonsuz sevgimiz idi.
Şəhidlərimiz və qazilərimiz haqqında çəkdiyim videoları ona göndərərdim. Ruslan hər dəfə zəng edib fikirlərini bölüşər, ürəkdən danışardı. Onun qəlbi o qədər böyük idi ki, harada olurdu-olsun, Azərbaycanın adını uca tutmadan dayana bilmirdi. İstər ölkə daxilində, istərsə də xaricdə keçirilən tədbirlərdə Vətənimizi sevə-sevə təbliğ edirdi.
Biz birlikdə Azərbaycanın müxtəlif bölgələrində, eləcə də Türkiyənin, Trabzon, Elazığ şəhərlərində və Qazaxıstanın Almatı şəhərində keçirilən tədbirlərdə iştirak etmişik. Ruslanın bir amalı vardı: Azərbaycanı tanıtmaq, Qarabağın həqiqətlərini dünyaya çatdırmaq və Vətənimizin adını hər yerdə qürurla səsləndirmək.
O, tədbirlərə gedərkən özü ilə xarıbülbül rozeti aparar, iştirakçılara hədiyyə edərdi. Şuşadan, Qarabağdan, milli-mənəvi dəyərlərimizdən, mədəniyyətimizdən və kulinariyamızdan böyük sevgi ilə danışardı. Azərbaycan onun üçün sadəcə bir ölkə deyil, həyatının mənası idi.
2025-ci ildə atam dünyasını dəyişəndə ən çətin günlərimdə mənə mənəvi dayaq olan insanlardan biri də Ruslan oldu. Mənə təsəlli verdi, yanımda oldu, dostluğun və qardaşlığın nə olduğunu bir daha göstərdi. Bu yaxşılığını heç zaman unutmayacağam.
Ruslanın vəfatından cəmi bir neçə saat əvvəl ona bir şeir yazmışdım. Sanki ürəyimdə izah edə bilmədiyim bir hiss vardı. Bu gün həmin sətirləri böyük hüzn və kədərlə xatırlayıram.
“Gəz dağları, dərələri,
Sənə yaraşır bu yollar.
Səhər kimi təmiz gülüşün,
Ürəklərdə açar baharlar.
Küləklərlə söhbət eylə,
Çiçəklərə sirrini de.
Axan çaylar nəğmə çalsın,
Sevinc dolsun hər bir günə.
Dağ başında günəş doğsun,
İşığına nur qatılsın.
Hər addımın uğur olsun,
Arzuların gerçəkləşsin.
Gəz dağları, dərələri,
Sənə yaraşır azad olmaq.
Ruslana, həyat yolunda
Həmişə uca zirvə yaraşır”
Kaş ki, Ruslan bizimlə qalardı, dostluğumuz və qardaşlığımız uzun illər davam edərdi. Son yazılarımın birində ona belə müraciət etmişdim:
“Sən mənim dostum deyilsən, sən mənim uca zirvəmsən.”
Bu gün o sözlərin mənası mənim üçün daha dərindir. Ruslan artıq mənim üçün əbədi bir uca zirvədir. O zirvə həmişə qəlbimdə yaşayacaq.
Allah sənə rəhmət eləsin, əziz dostum, dəyərli qardaşım. Məkanın cənnət olsun. Sən bizim yaddaşımızda, qəlbimizdə və xatirələrimizdə hər zaman yaşayacaqsan.
Ruhun şad olsun, uca zirvəm”.
